W dobie rozwoju technologii coraz większą wartość zyskują dobra niematerialne w postaci wiedzy technicznej i pozatechnicznej (know-how) wykorzystywanej w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Bezcenna wiedza wymaga zapewnienia należytej ochrony prawnej. Powszechną praktyką pomiędzy uczestnikami obrotu gospodarczego, z których co najmniej jeden dysponuje określonym know-how jest zawieranie odpowiednich umów zabezpieczających.

Czym jest umowa NDA i przez kogo jest ona zawierana?

Umowa NDA (z angielskiego „non-disclosure agreement”) jest umową zawieraną w celu zapewnienia ochrony informacji niejawnych. Jej stronami są najczęściej uczestnicy obrotu gospodarczego, którzy w ramach współpracy przekazują sobie informacje poufne. Istotą takiej umowy jest zabezpieczenie informacji poufnych przed ich przedostaniem się „na zewnątrz”, czyli poza ramy stosunku zobowiązaniowego łączącego strony.

W jakim celu zawierana jest umowa NDA?

Jak wskazano powyżej umowa NDA zawierana jest przede wszystkim w celu zapewnienia ochrony informacji poufnych. Kompleksowa umowa NDA powinna zatem regulować także kwestie związane z odpowiedzialnością strony otrzymującej informacje poufne za naruszenie obowiązku zachowania ich w tajemnicy – zapewniając tym samym stronie poszkodowanej odpowiednie narzędzia umożliwiające uzyskanie odpowiedniej rekompensaty od kontrahenta.

Czym są informacje poufne?

W umowie NDA informacje poufne mogą zostać zdefiniowane właściwie w dowolny sposób (z kilkoma wyjątkami). Z reguły za informacje poufne uchodzą informacje, które jednocześnie posiadają walor tajemnicy przedsiębiorstwa. Zgodnie z ustawą o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. W celu właściwego zabezpieczenia interesu strony przekazującej takie informacje warto jednak sprecyzować, czego te informację dotyczą lub też wskazać przykładowy katalog takich informacji nie ograniczając się jedynie do definicji ustawowej. Warto pamiętać, że informacje poufne nie zawsze muszą być utrwalone na odpowiednich nośnikach – takową informację może stanowić także na przykład przebieg rozmów negocjacyjnych.

Jakie kwestie powinna regulować umowa NDA?

  • Definiowanie informacji poufnych
  • Sposób przekazania informacji poufnych
  • Sposób postępowania strony otrzymującej z informacjami poufnymi, w tym zastosowanie odpowiednich procedur lub mechanizmów zabezpieczających
  • Precyzyjne określenie obowiązków strony otrzymującej w zakresie zapewnienia nieujawniania informacji poufnych
  • Odpowiedzialność strony otrzymującej z tytułu naruszenia obowiązku zachowania poufności, w tym zastosowanie kar umownych;
  • Ustalenie okresu trwania obowiązku zachowania poufności

Umowa NDA powinna precyzyjnie regulować wszelkie istotne kwestie, tak aby nie było wątpliwości co do zakresu jej obowiązywania.

Informacje niestanowiące informacji poufnych

Jak wspomniano wcześniej – nie wszystkie informacje można objąć klauzulą poufności. Nie będą stanowiły informacji poufnych, np. takie informacje które były uprzednio (tj. przed ich przekazaniem przez stronę przekazującą) znane stronie otrzymującej lub zostały uprzednio upublicznione. Obowiązek zachowania poufności nie będzie miał także zastosowania jeśli ujawnienia informacji zażąda odpowiedni organ, w związku z prowadzonym postępowaniem.

Podsumowanie

Podsumowując – sporządzenie umowy NDA może mieć kluczowe znaczenie dla zapewniania ochrony informacji poufnych. Zastosowanie odpowiednich postanowień może zniechęcić kontrahenta do podejmowania prób naruszenia klauzuli poufności, a zarazem skutecznie zmotywować go do należytego zabezpieczenia takich informacji. Właściwie skonstruowana umowa wyposaża stronę przekazującą w odpowiednie narzędzia zmierzające do uzyskania odpowiedniej rekompensaty na wypadek ujawnienia przez stronę otrzymującą poufnych danych.

 

Autor: Bartosz Karbowski

Adwokat, partner zarządzający w Karbowski Rasiński & Partners

 

Słowa kluczowe: #non-disclosure agreement #NDA #klauzula poufności #poufność #obsługa prawna przedsiębiorców #prawo korporacyjne #corporatelaw